Vanwege de warmte en het superplekje besloten om er nog een nacht aan vast te plakken. Voor ons redelijk ongekend, 3 nachten op dezelfde plek. De voorraden waren aardig op dus een klein ritje vandaag richting ELeclerc.
Zelfs even een snelle boodschap is al te lang met deze warmte dus noodmaatregelen. Bram zeiknat gemaakt en met een bak water apart gezet en Kino en Tessy met een ventilator op usb/powerbank samen in het hok. De bus hebben we zoveel als mogelijk in de schaduw gezet.
De rest van de dag beetje zwemmen, rommelen met een boekje en internet en vooral rustig blijven.
We hebben een teek bij Kino gevonden, dus even grote controle bij alledrie, verstopt als knuffelen op schoot.
Baasje heeft vieze dingen gekocht (varkenstong) en dat kun je niet alleen eten..
Het is al bloedheet in de ochtend en zetten de usb ventilator voor het hondenhok voor we gaan vertrekken. Bram gaat zeiknat voorin en alle blowers met koude lucht zetten we op hem.
De eerste stop is St. Didier sur Arroux, bij de brocante van de Hagenezen. Hier waren we vorig jaar ook en goed geslaagd voor een mooie lamp. Vanwege de warmte moeten we er snel doorheen en moeten we snel keuzes maken tussen al het moois.
Rein heeft een mooie, echt authentieke Laguiole gescoord. De eigenaar doet niks van de prijs af, ondanks dat ze gaan stoppen en verhuizen in het najaar. Dankzij AI heeft Rein al snel gezien dat het om een bijzonder exemplaar gaat en hij neemt het mes graag mee.
Inez vindt een wasbord waarbij het schrobdeel van glas is, dat zie je niet vaak. Die krijgt een mooi plaatsje in de waskamer. Ze scoort ook nog een mooi nachtkastje, met marmeren bovenplaat. Even twijfelen nog ondanks de acceptabele prijs… Past het wel in de bus? De eigenaar doet er nog een tientje vanaf en dan is de keuze snel gemaakt. Desnoods gaat ie op het bed mee… Het blijkt gelukkig precies in de garage te passen!
We rijden verder richting Autun. Meestal vermijden we stadjes maar hier moet een mooie messenwinkel zitten.
We volgen inmiddels bordjes centre ville en zien de straten smaller worden.
Inez zit inmiddels met het zweet in haar naad, zulke smalle straatjes en scherpe krappe bochten… Maar Rein stuurt de bus soepel en breedlachend door het oude centrum.
We zitten nu 200 meter voor bestemming en ruimer wordt het vast niet. Dus we parkeren op dat smalle strookje rechts. Inez blijft bij de honden en Rein loopt het laatste stukje richting James, de messenwinkel.
Na de snelste messenshopsessie ooit (bus stond in de zon) kwam hij grijnzend terug. Een mooi stuk handwerk gekocht, gesmeed door een lokale vakman. Er staan letters in het mes, deze geven de regio en de maker weer. De blauwe gloed komt door de manier van smeden en zul je nooit zien bij industriële messen.
We slingeren het smalle centrum uit, en rijden het laatste stukje van de dag, richting de camping in Epinac.
Het was nog tot laat warm gisteravond dus lang buiten blijven zitten. Het levert mooie plaatjes op.
In de ochtend gaan Tessy en Rein lekker nog even samen het riviertje achter de camping in. Kino (leeftijd) en Bram (benauwd) vragen veel aandacht en zo heeft Tessy ook even haar eigen aandacht.
Wat doen we? Toch maar rijden, dan hebben we rijwind. Kino en Tessy houden het goed vol maar krijgen alsnog de ventilator voor hun hok. We maken ook sneller dan normaal een stop om ze extra te laten drinken.
En dan rijden we zomaar ineens op de Grand Cru route. Veel volk in de velden, hard werken in de bloedhitte tegen de hellingen op.
We besluiten extra ventilatoren te gaan halen, het wordt alleen maar heter de komende dagen en er worden plaknachten voorspeld. Als de honden rustig gaan slapen, dan hebben wij ook een betere nachtrust. Het is bloedheet op het parkeerterrein, bijna niet te doen
Een van de nieuwe ventilatoren meteen in gebruik genomen:
We zien een supermarkt met overkapping op de parkeerplaats. Dat geeft de mogelijkheid om toch een snelle boodschap te doen ondanks de bloedhitte.
We slaan goed water, drinken en ijsklonten in om onszelf ook een beetje koel te kunnen houden. Na de supermarkt is het nog een relatief klein stuk naar de camping in Cromary. We zijn hier eerder geweest en weten dat er plekken met schaduw zijn en een riviertje waar de honden in mogen.
We hebben een hele ruime plek maar alleen achterin is schaduw, dus daar parkeren we de bus. Zelfs Kino en Tessy hebben het warm!
We koelen even af in het riviertje maar zijn duidelijk niet de enigen. Gelukkig ook wel meer mensen met hond.
Afgekoeld en nu rustig tukkie doen onder de bus. We twijfelen nog of we een dag blijven of doorrijden morgen.
De nieuwe ventilator meteen in gebruik genomen gisteravond en dat scheelde echt, we hebben zowaar redelijk goed geslapen allemaal.
In de ochtend is er flink wat bewolking en dat geeft toch nog de kans om even goed van de uitverkoop te profiteren. We hebben een tas vol, voor slechts 70 euro.
Daarna verdwijnt de bewolking en wordt het rap warmer. Bram zit op een natte handdoek, heeft een koud badje gehad en een prive ventilator maar het blijft afzien voor hem.
Een stukje van de Tour de France
We naderen de Vogezen en we voelen de koelte van het groen..
We komen door wat thermendorpjes en dat zie je meteen. Niks authentieks maar alles duur en groot. We rijden er maar gauw door, de oudere dorpjes kunnen we meer waarderen.
Het meer bij Gerardmer, mooi maar behoorlijk toeristisch.
We krijgen wat klachten vanuit achterin dat er nood is aan drinken dus snel nog een stop gemaakt voor we de pasjes gaan rijden.
Na de stop komen we inderdaad op de mooie colletjes te rijden. Rein moet soms flink gassen en soms ook flink remmen. Remmen vanwege de steile helling of om een wielrenner te ontwijken…
10% helling, en dan een scherpe haarspeldbocht, das terugschakelen. En dan duurt het ff voor je weer vaart hebt met een zware bus. De auto achter ons snapte dat niet helemaal en zat bijna boven op ons. Rein vloekte zo hard dat we vanaf dan geen last meer hadden van diezelfde auto.
We rijden de Elzas binnen en dat zie je meteen aan de mooie kleuren die de huizen hebben.
We parkeren op een bekende camping, hier waren we eerder al eens. Toen was er een beurs voor mineralen en edelstenen en was het druk in de regio. Diezelfde beurs blijkt er weer te zijn deze dagen maar gelukkig is het heerlijk rustig op deze camping. Nauwelijks mobiel bereik, hoog gras, matig sanitair… Precies zoals wij de campings fijn vinden. Lekker natuurlijke omgeving en publiek dat wat meer op zichzelf is.
Het was nog lang heel warm gisteravond. Rein is met de honden nog even in het beekje gaan struinen om ze wat af te laten koelen. Als het donker wordt zien we vuurvliegjes tussen de hoge gras vliegen. Helaas niet op de foto kunnen krijgen.
Er is wederom een bloedhete dag voorspeld dus we kiezen de groene wegen die slingerend via pasjes door bosrijke gebieden slingeren. Zolang we rijden gaat het wel en vangen we rijwind. Hard werken voor de chauffeur maar de route is prachtig.
We zijn lekker op het gemakje aan het rijden als er 2 protserige Porsche cabrio’s achter ons beginnen te pushen. Vlak voor een bocht met nauwelijks zicht scheuren ze ons voorbij en snijden ons flink af. De trophy wife die in een van de autos zit vindt het leuk om nog even wat gebaren te geven. Niet lang daarna zitten ze op de een of andere manier weer achter ons en herhaalt het zich allemaal nog een keer. Geld koopt geen klasse zullen we maar zeggen.
We komen de bergen uit en naderen Sarrebourg voor de laatste boodschappen. Wat een mentaliteit ook weer. We kunnen bijna niet invoegen doordat iemand weigert ons een centimeter ruimte te geven, hoop onrustig gedoe op de parkeerplaats… Het was heel druk in de Eleclerc (zaterdag…) en hij was heul groot dus best een uitdaging om daar met enige snelheid doorheen te kunnen komen. Gauw weer doorrijden naar het volgende natuurpark.
We parkeren bij een municipalletje met veel bomen aan de rand van Wingen sur moder. We zoeken een plekje aan de verste rand, deels onder de bomen en we vangen af en toe nog wat wind. Maar het blijft zo warm dat Rein zelfs even overweegt om toch door naar huis te rijden. Ook in Nederland is er een hittegolf maar daar hebben we koele ruimtes en een kleine airco. Morgen naar Emmer Compascuum!
In de ochtend is het al snel weer bizar warm dus we hebben de juiste keuze gemaakt. We maken de honden nat, hangen ventilatoren voor ze op, doen ijsklonten in onze Stanleys en vertrekken. Het laatste mooie stukje door het groen.
We rijden Duitsland in en zien een hele gunstige dieselprijs en besluiten de bus meteen vol te gooien. We zijn niet de enigen, iemand gooit tig jerrycans vol. Waarschijnlijk een tanktoerist.
We rijden een grotere weg op, maar nog steeds een mooie route. We rijden langs de wijnvelden en steken de Moezel over.
Uiteraard zijn er de gebruikelijke Baustellen maar omdat het zondag is kunnen we er redelijk vlot langs. Dan zien we ineens heftig veel remlichten en alarmlichten aangaan. We zien in de verte een enorme rookontwikkeling. Er blijkt een auto in brand te staan, het moet net gebeurd zijn want de hulpdiensten komen langs ons aanrijden.
Later lezen we terug dat er gelukkig geen gewonden waren. Het betekende wel dat we een ruim half uur in de bloedhitte volkomen stil stonden. De temperatuur loopt flink op in de auto en zodra we weer door kunnen rijden stoppen we zo snel als we kunnen op een parkeerplaats om de honden te laten drinken. Zelfs Kino lag zwaar te hijgen.
Rein en de bus hebben er zin , we rijden flink door. De rijwind houdt het nog een beetje draaglijk.
Rond etenstijd zijn we thuis. Vergeleken met Frankrijk valt de warmte nog mee. Thuis zijn is ook weer fijn!
