Tag: keuring

We hebben voor de plafond isolatie gekozen voor Armaflex XG 19mm. Deze is voldoende isolerend en is flexibel zodat we de rondingen van de bus goed kunnen volgen.

Het is even puzzelen en priegelen: waar beginnen we, hoe pakken we dat hoekje aan, snijden of knippen etc. Al snel hebben we de handigheid gevonden en kunnen we lekker doorwerken.

Door de zwarte kleur lijkt het meteen huiselijker!

De spanten worden later nog met de 6mm variant beplakt en de naden en kieren met de Armaflex tape. Het deel van het plafond bij de schuideur doen we later; daar komen mogelijk nog een dakluik en ventilatiedome.

Voor de plafondspanten hebben we gekozen voor 6mm Armaflex Ace. Deze isoleert minder dan de XG 19mm maar is flexibeler en daardoor beter mee te vormen. Tevens verliezen we op deze manier zo min mogelijk stahoogte. Fijn voor Rein maar ook noodzakelijk bij de latere keuring.

Voor de wanden gebruiken we de XG 19mm.

De dieper gelegen stukken en de wielkasten zijn lastiger. We plakken meerdere kleinere stukken tegen elkaar en deze worden later nog met Armaflex tape afgewerkt.

De 6mm Armaflex werkt fijn: makkelijk te knippen en te vormen. De spanten zijn alleen nergens van gelijke maat en daarom moeten we veel afmeten en elke keer een stukje doen.

Ondanks dat we nog niet klaar zijn met de wandisolatie, kriebelt het… Hoe gaat het er straks uitzien? De wand van het woongedeelte is wèl al volledig geïsoleerd en dus kunnen we daar alvast een stapje verder zetten.

Veel zelfbouwers kiezen voor balken rechtstreeks tegen de wand en timmeren deze af met schrootjes. Vanwege het gewricht en de huidige houtprijs zijn we daar niet echt fan van. We houden een stuk lakboard los tegen de wand aan zijn er al gauw uit: dun, dus buigbaar en licht en tevens betaalbaar. We kiezen in deze eerste versie voor basic oplossingen. Zodra we de camper gaan gebruiken, komen er vanzelf wensen en realisering van wat we nog anders willen. We bouwen alles zodanig dat we het hele spul vrij makkelijk los kunnen halen en kunnen vervangen.

Wit is wel erg besmettelijk als onze 3 honden straks meegaan, dus kiezen we voor een goedkope oplossing om toch wat kleur te krijgen: plakfolie. Leuk dessin en je kunt er een lapje overheen halen. Op de rol leek de kleur wat vaal, maar eenmaal op het lakboard vinden we het allebei meteen mooi.

De bevestigingslat zit bewust aan de buitenkant. Zo kunnen we er beter bij als we er iets aan moeten bouwen zoals bovenkastjes. Met een een lichte greywash beits valt het hout van de lat straks ook niet meer op tegen de achtergrond van het houtdessin.

Vanwege de vrieskou en de korte dagen hebben we even stil gelegen met de bouw, maar nu de temperatuur een paar graden boven nul is, konden we gelukkig weer wat dingen afronden.

Bovenstaande deel van het plafond wilden we open laten tot we een dakraam hadden geplaatst, maar de ijsbloemen stonden op het plafond dus toch maar de isolatie afgerond. Voor dit stuk hebben we gekozen voor een pir plaat. Elk raam dat je in de bus plaatst is dikker dan het ijzer van de bus en met de pir plaat hebben we dat verschil alvast deels opgelost.

Inmiddels heeft Rein het ontwerp van het bed klaar en de verschillende onderdelen liggen klaar om gemonteerd te worden. Doorpakken dus met isoleren van het laatste stukje van de zijkant van de bus!

In het laatste witte vlak komt een schuifraam, net als aan de andere zijkant.

Soms heb je mazzel… Onze dorps Aldi had jaarlijkse uitverkoop op non food artikelen. Op alles 50% korting. Op het matras na hebben we alles voor het bed goedkoop kunnen inslaan, van topper tot beddengoed en kussens, blij mee!

Rein wilde graag aan de bouw van het bed starten en daarom moest de isolatie van de 2e zijwand af. Vanwege de lage temperaturen viel het niet mee, maar het is af.

We zijn nog niet helemaal klaar met isoleren, de achterdeuren en schuifdeur moeten nog. We willen kijken hoe we dat het beste kunnen gaan doen dus daar wachten we nog even mee.

We hebben gekozen voor een vast bed omdat we het juist zo handig vinden dat je bed meteen klaarstaat zodra je de bus hebt geparkeerd. De ruimte eronder willen we zo efficiënt mogelijk gebruiken met oa een kennel en een garage en daarom is het belangrijk vantevoren te weten waar alle staanders moeten komen. Tevens is vanwege ons gewicht de stevigheid belangrijk.

In het meterkastje zit een aardlekautomaat en een meter zodat we het stroomverbruik en voltage kunnen monitoren.

Voor kerst heeft Rein van Inez een dakluik gekregen èn er zijn inmiddels 2 zijramen besteld. Zodra er een paar droge dagen achter elkaar voorspeld zijn, kunnen we deze gaan plaatsen.

Wat in Reins hoofd zat, is nu getimmerd in de bus. De contouren van het bed worden mooi zichtbaar. Eronder komen de hondenkennel en een ruime garage.

De balken kunnen er nog makkelijk afgehaald worden, zodat we werkruimte hebben voor andere klussen, zoals het plaatsen van de ramen. Deze laten helaas nog even op zich wachten. Zo kijken we telkens: wat kunnen we nu doen en wat is handig om nog even mee te wachten.

Binnen is er nu ook een stopcontact:

Achter de schermen gaat het denkwerk door: er moeten nog een keukenblok en 2 zitplaatsen in komen. We hebben wat ideeën, maar zijn er nog niet definitief uit wat voor ons de meest ideale indeling is. Wel zijn we erover uit hoe we de vloer en wanden gaan bekleden, daarover een volgende keer meer.

Helaas hebben we lang op de levering van de zijramen moeten wachten waardoor de rest van de bouw ook stil is komen te liggen. Zodra we andere dingen verder zouden bouwen, zou je niet meer goed bij de ramen kunnen komen. Het denkwerk voor de volgende klussen is uiteraard gewoon doorgegaan.

De verticale spanten moeten eruit; het raam is net iets breder en past net niet in 1 vlak.

Na het verwijderen van de spanten en de ondergelegen kitlagen, kijken we met behulp van het binnenframe waar we het raam ongeveer willen hebben. We houden rekening met de dikte van de nog te plaatsen lattenbodem en het matras. Van buitenaf kijken we vervolgens of je makkelijk naar binnen zou kunnen kijken.

We plaatsen een triplex plaat om het afmeten makkelijker te maken. Pas als we heel zeker weten dat de plaats echt klopt en de speciale kit binnen is, gaan we het gat daadwerkelijk uit de zijkant zagen. Ook de weersvoorspelling moet meezitten.

Met behulp van dit kader kunnen we straks de juiste maat op de juiste plek gaan aftekenen op de wand van de bus.

Het weer is helaas nog niet geschikt voor het plaatsen van de ramen (de speciale kit hiervoor vraagt om wat warmer weer), maar zoals Rein zegt: het gat kun je wel alvast maken.

Aan de binnenkant zaten al ontdreuningsplaten en daardoor is het zagen wat lastig, maar… We hebben een gat !

De zaagranden worden nog glad gemaakt en bewerkt met anti roest. En er moet nog een gat aan de andere kant komen voor het 2e raam…

Thuis moeten blijven vanwege Corona in combinatie met lekker zonnig weer; met geen 10 paarden is Rein tegen te houden. Het raam moet er NU in.

Aan de buitenkant zit het raam vast met Sikaflex en voor de zekerheid even wat tape. Aan de binnenkant met een triplex frame en schroeven.

Nu is het een kwestie van een regenbui afwachten, dan weten we zeker of alles echt volledig waterdicht is. Of juist nog een dag met lekker weer hebben, dan kan het 2e raam erin…

Een droge en redelijk warme dag voor de tijd van het jaar… Dus een mooie dag voor raam 2!

Er was even wat tegenslag want de bijgeleverde schroeven waren lam binnen de kortste keren en deden niet wat ze moesten doen. Het raam kwam niet lekker strak tegen de buitenkant aan en de lijm zat er al tussen. Met gierende banden vlak voor sluitingstijd van de lokale bouwmarkt betere schroeven gehaald en toen ging het snel.

Een ietwat bezwete maar toch wel trotse Bob de Bouwer 😀

Na een week nattigheid is het eindelijk droog en kan er weer verder gebouwd worden.

De standaard keukenmogelijkheden van de bekende firma’s vinden we te groot, te diep of niet praktisch. We hebben goed gekeken naar hoe we een en ander willen gebruiken en hebben zelf een ontwerp gemaakt. Wel een aardig formaat spoelbak maar 1 pit om te koken is voldoende. Vanwege de kleine leefruimte is de keuken ondiep maar wel hoger dan standaard. Zo hebben we voldoende ruimte voor de schoon- en vuilwater tanks en toch nog wat opbergruimte.

De standaard kranen vinden we duur of te plastic-achtig. De oplossing: alles los bestellen, de pomp, kraan en slangen. En voila: test geslaagd!

Helaas zat en zit het nog niet mee met het dakraam. Gatmaat 40×40 leek goed uit te komen met de dakribbels, maar de maten van het frame die op het dak bevestigd moet worden zijn net ongunstig. Wat tips hier en daar gekregen dus deze week toch maar aarzelend gestart.

Het gat maken blijkt eigenlijk het makkelijkste stuk. Het dakraam past er ook prima in.

Het geeft een goed beeld van hoe het moet gaan worden maar die ribbels zijn toch een struikelblok.

Helaas krijgen we het met deze geleende tool ook niet voor elkaar om het hoogte verschil voldoende te overbruggen. Rein heeft de vraag in een groep voor zelfbouwers gepost. Zelfs even contact gehad met een professionele camperbouwer, nav die post, maar zijn oplossing met kit staat Rein niet helemaal achter. Het idee is nu een gladde plaat over dit deel van dak te bevestigen zodat we daar het dakraam op kunnen bevestigen. Wordt vervolgd…

Bij het openen van de kraan bleek er wat teveel druk op de slang kwam waardoor deze opbolde. Dit is nu opgelost door het plaatsen van een drukknop. De hendel van de kraan zelf dient alleen nog om de hoeveelheid water te reguleren. Het starten en stoppen van de watertoevoer gebeurt verder volledig via de knop.

Het kooktoestel, de primus powerstove, heeft omgerekend 2500 watt (via gas). Om oververhitting in de kast eronder te voorkomen, is er voldoende ruimte gelaten voor ventilatie en hebben we kachelband geplakt langs de buitenrand waar het is ingebouwd zodat de rest koud blijft..

Het toestel staat op met kokend water. Onderstaande beelden zijn gemaakt met de warmtecamera en laten goed zien dat de inhoud van de pan heet is, maar de ruimte eromheen een heel stuk koeler. Je kunt de ombouw zelfs met je hand aanraken. De temperatuur van de brander is 400 graden (op vol vermogen). De pan met water is 85 graden en de metalen ombouw van het kooktoestel is maximaal 50 graden. De rest van het keukenblok komt niet boven de omgevingstemperatuur uit.

De keuken is nog niet klaar. Over het aanrecht komt een roestvrijstalen plaat die Rein met de BRM lasercutter van hackerspace Drenthe precies op maat gaat snijden. Verder komt aan de rechter zijkant een klaptafel zodat het totale werkoppervlak 2x zo groot wordt als dat nodig is.

Verder komt er nog een klapdeksel van aluminium wat ook meteen gaat dienen als vuur-scherm tussen de keuken en de bestuurdersstoel.

Na de vorige klus mbt het dakraam was het wachten op mooi en droog weer. Helaas zat het niet mee… En heftige bui in combinatie met wind uit een bepaalde hoek zorgde voor doorlekken en een waterballet binnenin de bus. Snel een nieuw bouwzeil gehaald en schade beperkt proberen te houden. Dit weekend eindelijk gunstig weer: dus doorpakken!

De inbouwdiepte van het raam is dikker dan het metaal van de bus. Dit hebben we opgelost door te werken met frames. Kant en klaar is geen optie, daar is de bus te oud voor, dus ook die zijn zelfgemaakt. Het frame aan de buitenkant houdt ook rekening met de ribbels in het dak. Daaroverheen een grotere gladde aluminiumplaat om het onderliggende houten frame te beschermen.

Alle lagen vereisen een eigen kitvariant en de verschillende lagen worden dmv lijmklemmen goed vastgezet.

Rest nog 1 klein laatste klusje: het binnenframe monteren waarin een hor en verduistering geïntegreerd zijn.

Onze eerste prio voor de indeling van de camper is het bed geweest; deze moest een normale maat krijgen. Om overal makkelijk bij te kunnen, moesten we op een gegeven moment stoppen met het afbouwen van het bed. Nu het dakraam erin zit, kunnen we verder met het bed.

We maken een extra laag onder de lattenbodem. Daar maken we later een schuiftafel onder en tevens kunnen we daar kabels ed wegwerken. In de middelste staande rechthoek komt een deurtje wat de toegang naar de hondenkennel wordt. Omdat alles passen en meten is, gaan we die ook zelf maken. De honden krijgen een fijne een veilige ruimte over de gehele breedte van de bus.

Gezien de geringe ruimte die we hebben, willen we alles zoveel mogelijk een dubbele functie geven. Hier bouwen we een ombouw voor de koelbox, waar we zowel van binnen als van buiten bij kunnen. Er komt een kussen op zodat het een zitje wordt en tevens een opstap naar het hoge bed.

De 2e zit wordt gebouwd om de porta potti heen. Deze zit is iets kleiner om genoeg werkruimte bij het keukenblok over te houden.

Op deze manier kan de porta potti er in zijn geheel uit om te legen en schoon te maken. Er bovenop een deksel in 2 delen. De eerste geeft een betere zithoogte tijdens gebruik van de pot en is steviger dan alleen het plastic. Met ons gewicht voelt dit prettiger.

Het 2e deel sluit af en wordt de daadwerkelijke zitting.

Het wordt steeds duidelijker hoe het er allemaal echt uit komt te zien en we zijn al langzaam vooruit aan het kijken naar manieren van afwerking ed.

Vanaf het begin hebben we gezegd dat er 2 dingen het belangrijkste waren mbt de bouw: een goed bed die je niet elke dag hoeft om te bouwen èn een veilige en fijne plek voor de honden. Het bed is bewust hoog gemaakt zodat de honden eronder ruimte genoeg hebben om er met zijn drieën te liggen maar ook kunnen staan.

We hebben uitgebreid gezocht naar mooie deuropties maar het past dan net niet lekker, dus toch maar volledig zelfgemaakt. Het frame is van hout en de spijlen van betonijzer. Uiteindelijk is het stiekem toch echt het leukste als ècht alles zelfgemaakt is.

Een van onze knappe modellen wilde wel even testen en hij gaf aan dat een kijk ruitje naast de kenneldeur misschien nog wel leuk is 🙂

Nu er steeds minder ruimte vrij is, is het puzzelen wat handig is om als eerste op te gaan pakken.

We kunnen niet tegelijkertijd binnen werken dus er komt een soort productielijn. Rein bouwt een frame voor het raamkozijn, Inez schuurt deze en zet het in de grondverf en lakverf. Intussen kan Rein verder met het 2e kozijn.

De deur van de hondenkennel wordt ook in de verf gezet. De spijlen zijn van roestig betonijzer gemaakt en zetten we in de hammerite. Het hout gaat in de grondverf en daarna in meerdere lagen lakverf. Met 3 honden geen overbodige luxe.

Met zoveel klussen in de bus, zijn er ook veel gereedschap, materiaal, onderdelen blijven liggen. Hoog tijd om er letterlijk eens goed de bezem door te halen!

De raamkozijnen zijn inmiddels geverfd en geplaatst. Doordat hier de definitieve kleur op zit, krijgen we een steeds beter beeld van hoe het echt gaat worden. Het komt niet helemaal goed over op de foto maar het is een grijsgroenige kleur.

Een opgeruimde garage en afgetimmerde vakken aan de achterzijde. Rechts een vast stopcontact.

Je kijkt hier van achter naar voor. De zijpanelen in dezelfde grijsgroene kleur als de raamkozijnen zijn de zijkanten van de hondenkennel.

Voor de wanden kiezen we voor 5mm bouwtriplex. Licht, buigt wat mee en net sterk genoeg om er evt nog wat aan op te kunnen ophangen. Ze krijgen een laag grondverf en 2 lagen lakverf, wederom in de grijs/groene kleur.

Onder de zijramen maken we vakken waar we ’s nachts of tijdens het rijden van spullen veilig in kunnen laten liggen zoals een mobiel, ereader oid. Een klein blokje als tussenschot zorgt ervoor dat een flesje blijft staan. De spuitbus fungeert even als model.

Als het plaatwerk eenmaal geschilderd is, kan het in grote stukken tegen de wand. De wanden zijn in grote lijnen klaar, alleen nog wat details afwerken zoals schroeven wegwerken ed.

De tafel schuift onder het bed vandaan uit en geeft precies voldoende ruimte om er met 2 man aan te eten en nog weg te kunnen stappen met een uitgeschoven blad. Het blad is een stuk hout dat we nog hadden staan en wat we mooi voor dit doel kunnen hergebruiken. Het moet nog geschuurd worden maar de constructie is er alvast.

De verlichting is een soort hoekprofiel waar een afgeronde strip inklikt. Weliswaar met wat gevloek en getier en uiteindelijk hulp van de buurman, maar zitten is zitten! Zo is de balk meteen afgewerkt aan de bovenkant en hebben we mooi indirect licht dat naar boven schijnt. Voor de grap heeft Rein er even een soort discoverlichting op gezet, maar het zal uiteindelijk 1 kleur worden, zonder hysterisch geknipper.

Vooral veel verfwerk deze dagen. De opbergvakken onder de zijramen, de hondenkennel en de zichtbare stukken van de stoelen en het bed zijn geverfd.

Ook het onzichtbare werk gaat door: oplossingen zoeken, internet afspeuren naar materialen en werkvoorbereiding zoals hout zagen en schuren.

Langs de zijkanten van het bed is een lange plank geplaatst om het matras op zijn plek te houden en tevens ontstaat er langs de gehele lengte een smal opbergvak.

Op de linkerfoto zie je een rol pvc tape liggen. Deze gaan we inzetten als hoekprofielen om randen af te werken. Het is flexibel en haalt straks de scherpe randen en hoeken weg. Wel zo fijn met 3 honden die gaan meereizen.

Aan beide zijden van het hoofdeinde van het bed, hebben we 12v lampjes. Deze zijn flexibel en buigen dus naar waar je licht nodig hebt. Er zit ook een usb uitgang op, dus het fungeert meteen als oplader voor de mobiel/ereader etc.

Boven de bestuurderscabine hebben we een start gemaakt met de constructie van een opbergvak. Hier kunnen we straks tijdens de rit wat lichtere dingen veilig opbergen die je toch snel bij de hand wilt hebben, zoals een trui, regenjas, hondenriemen etc.

Als afwerk- en hoekprofielen gebruiken we pvc plinten. Deze zijn zelfklevend, makkelijk op maat te knippen en flexibel. Er zit een lijn in het midden en na beetje ‘knakken’ zijn ze prima in 90 graden te gebruiken. We konden het niet laten en hebben toch alvast een test gedaan op een paar plekken:

Test geslaagd! Morgen verder …

De opbergruimte boven de cabine is inmiddels afgewerkt. Aan dezelfde bevestiging komt een stang die een dubbele functie gaat hebben: als gordijnroede en er kan wasgoed aan opgehangen worden.

Intussen maken we de gordijnen. Ook dit hebben we nog niet eerder gedaan dus we kiezen voor een vrij simpele vorm: strijkbaar zoomband ipv de naaimachine. Het is even puzzelen maar eenmaal de slag te pakken ging het vrij vlot. Toch merken we bij alles elke keer weer dat je echt meer tijd nodig hebt dan je vantevoren bedenkt.

Als ophangsysteem kiezen we voor cliphaken aan een ring. Even meten dat ze op dezelfde afstand zitten en een kind kan de was doen.

De juiste haken om de stang mee vast te maken was een uitdaging. Na bevestiging van de haak heb je geen ruimte meer om de stang erin te schuiven dus we moesten op zoek naar een speciale langere haak die je niet hoeft te draaien bij bevestiging. Je moet namelijk het gordijn er al op schuiven voor je alles vastzet. 2 ritten naar de bouwmarkt en wat foute adviezen verder hebben we de oplossing: een haak met een lange bout voor wat bewegingsruimte die we dmv een bout aan de achterzijde vast kunnen draaien.

Voor de kussens van de zittingen gaan we een gekregen logeermatras hergebruiken. Het matras is opklapbaar en bestaat uit 3 delen. Het oorspronkelijke idee om 1 deel voor de zitting en 1 voor de rugleuning te gebruiken werkt niet; het is te groot. We hebben de 3 delen losgemaakt en het schuim op maat gemaakt. Ook de hoes wordt hergebruikt en op maat gemaakt.

Er komen nog extra hoezen overheen omdat de zittingen ook als opstap naar het bed gebruikt zullen worden en vies zullen worden. Hiervoor hebben we hoezen voor een babymatras gekocht, deze zijn handig qua formaat en goedkoper dan de volwassen varianten.

Met het einde in zicht, vallen steeds meer dingen op die nog afgewerkt moeten worden. De datum van de omkeuring naar camper schiet nu echt op en daarom hebben we inmiddels een ‘must do’ en een ‘nice to do’ lijst.

Houtdelen die zichtbaar zullen blijven, zijn nu bijna allemaal in de verf gezet, inclusief delen van de keuken.

Voor het keukenblad hebben we een plaat van verzinkt staal gekozen. Het uitzagen van de gaten voor de wasbak en het ronde kooktoestel is een precisiewerkje en neemt veel tijd in beslag. Het moet precies passen dus veel handmatig bijwerken.

De kleine ronde gaten zijn voor de kraan en de knop voor de pomp.

De achterwand is een aluminiumplaat; dit is lichter qua gewicht en houdt de warmte van het koken tegen naar de stoelen en het achterhangende gordijn.

Minder leuk maar ook noodzakelijk is het benodigde papierwerk. Niet elke verzekeraar accepteert zelfbouw campers, de onze gelukkig wel. De waardebepaling is lastig, op papier is het nog een geschorste bedrijfsbus, in de praktijk is het al een camper waar ook flink wat materiaal in verwerkt is. De bus zal eerst voor de aankoop plus materiaalkosten als personenauto verzekerd worden en na de omkeuring naar camper moeten we een taxatie laten doen, om een exacte waarde te kunnen vastleggen. Na de keuring bij het RDW moeten we vervolgens bij de belastingdienst ook bewijzen aanleveren om voor het kwarttarief in aanmerking te kunnen komen. Gek genoeg zijn die eisen niet gelijk aan die van de RDW.

Het keukenblok heeft nu een frontje en een plank voor wat opbergruimte. Met de hoekprofielen lijkt ie ineens nog meer af. De beide zittingen zijn afgetimmerd en geverfd.

Aan de voorkant van het bed zit nu een hoge plank, deze zorgt ervoor dat het matras niet naar voren schuift als je onverwacht hard zou moeten remmen. In het tafelblad hebben we een ring geplaatst. Zo schuif je het blad makkelijker uit en met de ring en een karabijnhaak kun je deze vastzetten zodat ook de tafel niet naar voren kan schuiven bij onverwacht remmen.

Ondanks een bloedheet weekend is het gelukt: we zijn klaar voor de keuring! Bij de RDW wordt de bus omgekeurd van bedrijfsauto naar camper en tegelijkertijd APK keuring. De bus moet daarom aan flink wat eisen voldoen maar we hebben er vertrouwen in.